Super Sunday

Kent u dit begrip?
De veelbesproken Zondagen die de KNVB heeft ingepland in het seizoen 2007/2008. Op deze Zondagen spelen topteams tegen elkaar.
Nu is dat dit seizoen moeilijk te plannen, omdat de traditionele top drie het laat afweten. Maar wij hebben natuurlijk onze eigen super sunday.
In mijn vorige bijdrage zag het ernaar uit dat we wellicht drie kampioenen konden begroeten ergens rond 22 maart. Een tweetal teams hadden toen uitzicht om zelfs op 8 of 15 maart de schaal omhoog te mogen houden.
De dames speelde voor aanvang van hun topper tegen HCV’90 een aantal verplichte nummers. Deze werden uiteraard gewoon gewonnen en de topper tegen HCV’90 werd geconcentreerd gespeeld. Zoals u al in hun verslag heeft kunnen lezen werd deze pot redelijk eenvoudig gewonnen. HCV’90 kwam met zoveel wissels dat ze bijna drie banken nodig hadden.
De meiden van Berdos waren vanaf minuut één scherp en hebben de voorsprong nooit meer uit handen gegeven. Dus vanaf dat moment konden zij op 22 maart kampioen worden.
De heren lieten na mijn vorige stukje nog wel een aantal bekende steken vallen. Allereerst werd de wedstrijd tegen S&K winnend afgesloten. De eindstand van 23 - 30 in ons voordeel geeft de indruk van een makkelijk pot. Dat dit niet waar is, dat wekt geen bevreemding. We kwamen al snel met 5-2 achter en zaten totaal niet in de wedstrijd. S&K wist zich gesteund door enthousiast publiek en het was voor ons hopen dat we in de buurt konden blijven. Na ongeveer 12 minuten kreeg hun meest ervaren speler de eerste twee minuten van de wedstrijd. Slechts vijf minuten later had hij zijn tweede tijdstraf te pakken, waardoor hij veelvuldig aan de kant zat uit angst voor de rode kaart.
Tijdens deze periode deden wij wat we moesten doen: terugkomen in de wedstrijd. Het was erop en erover, en de voorsprong konden we daarna uitbouwen. Geholpen door slechts vijftien strafworpen voor ons en drie rode kaarten aan de kant van de tegenstander konden we de wedstrijd afsluiten met een marge van 7 doelpunten in ons voordeel. Dat de laatste vijf minuten van de wedstrijd nog enigszins uit de hand liep is niet noemenswaardig.
Aangezien S&K de directe concurrent was konden we het kampioensfeest al gaan plannen voor 8 maart 2009. De platte kar werd besteld, de pizzaboer werd op de hoogte gesteld. Acht maart zou D-Day zijn voor de mannen van Thijs. Koedijk stond op vier punten, S&K op 5 punten. De week erop stond de thuiswedstrijd tegen Risdam Zebra’s op het programma. Zij hadden en hebben geen zicht op welke prijs dan ook, ze konden alleen het aanloop programma naar een eventueel kampioenschap rekken of helemaal verzieken. Dit deden zij dan ook op Zondag 25 januari. De vorige pot in Hoorn hadden we met de ruime marge van 25 tegen 26 gewonnen. Dit maal waren zij geheel compleet. Wij misten twee spelers, dus slechts drie wissels. Vanaf de eerste minuut hadden zij de overhand in de wedstrijd. Het was continue stuivertje wisselen op het scorebord. Na 3600 seconden stond er een eindstand van 25-27 op het bord en hadden we de marge, die we de week ervoor met zorg hadden opgebouwd, weer uit handen gegeven.
Na de wedstrijd tegen Risdam hadden wij de spannende wedstrijden gehad, de druk lag weer bij de dames. Zij moesten op 1 februari aantreden tegen HCV’90. Voor ons stond de maand februari in het teken van eenvoudige wedstrijden. Hierbij werd niet gesproken of we de wedstrijden winnend konden afsluiten, maar met hoeveel doelpunten we ons doelsaldo konden spekken. Dat dit angstige taferelen teweeg bracht is niet geheel onlogisch(typisch gevalletje van contaminatie).
Op 1 februari mochten wij na het aanschouwen van de topper in de dames senioren klasse 1 nog naar Haarlem. Gelukkig was de wedstrijd vervroegd. In plaats van 17.00 uur speelden wij om kwart voor vier. Het leek wel of we niet meer konden handballen in deze wedstrijd. Teveel mensen speelden voor eigen kans, en net als in de top van de vaderlandse eredivisie is het teambelang het belangrijkste. We lieten de tegenstander nog tien doelpunten maken, op zich geen probleem. Echter waar wij er minimaal 40 hadden moeten scoren, waren dit er slechts 26.
Op zich ruim, maar als ik u zeg dat wedstrijden ook in 52-21 of 46-12 eindigen dan snapt u de eindconclusie. Wel gewonnen, maar niet gewerkt aan het doelsaldo.
De maand februari stond voor zakelijkheid. Helaas lieten we dat op de eerste van de maand niet zien. De week erop een herkansing tegen Spartanen. Zij laten vreemde uitslagen zien. De ene keer worden zij afgeschoten, de andere keer maken zij wedstrijden extreem spannend.
Op 8 februari mochten we naar Het Span, niet is Bussum, maar in Wognum. 
De ervaringen van de week ervoor hadden we nog niet afgeschud. We lieten de tegenstander continu op drie/vier doelpunten staan. We hebben dan wel de macht om op de juiste momenten te excelleren, maar met de vooruitzichten van een kampioenschap zijn dit toch tenenkrommende wedstrijden. Gelukkig werden de punten uiteindelijk bijgeschreven en het doelsaldo werd verhoogd met 8 doelpunten(19-27). Dat we de race bleven leiden, was geen verrassing. Dat tegenstanders niet meer durven wel.
Op 1 maart was er voor het eerst dit seizoen een dubbel programma. Als u nu denkt dat we twee wedstrijden moesten spelen, dan moet ik u teleurstellen. Zowel de dames van Grijs, alsmede de heren van Thijs moesten thuis spelen. Echter op Zaterdag bereikte ons het bericht dat VVW uit Wervershoof was ingesneeuwd en dat zij op Zondag niet kwamen. Weer niet aan het doelsaldo werken, maar een strakke 10-0 uitslag in de boeken. De promotie kwam met de minuut dichterbij.
De wedstrijd tegen koedijk stond voor afgelopen Zondag op het programma. In de race voor een eventueel kampioenschap wil je het natuurlijk niet op de laatste wedstrijddag laten aankomen. Om dit te bewerkstelligen moest er gewonnen worden van Koedijk. Bij Koedijk ontbraken een tweetal spelers voor deze pot. En gelukkig voor ons, scorende spelers. Vooraf werd duidelijk afgesproken dat er op deze dag maar één ding telden, het resultaat. Iedereen was meteen bij de les. Het meegekomen publiek(Fam Van Veen, Bert en Bert, dames Thomas, toekomstige familie jager, mijn eega en kids, de zusjes van Casper, Rob en Eshter) kreeg een helaas geen goede wedstrijd te zien. De scheidsrechter(die overigens uitstekend floot) hield het kort. Vanaf de opbouw was er vandaag niets te halen, echter vanaf de cirkel werd er lustig op los gescoord. Dit resulteerde dan ook dat er bijna tien doelpunten vanaf de 6-meter lijn werden gemaakt. Teun en Lieuwe deden er allebei vijf. Casper was in het begin van de wedstrijd zeer actief en maakte er ook nog een stuk of drie.
Dat het later in de wedstrijd voor hem lastiger werd, had alles te maken met de onkunde van koedijk. Harde overtredingen waren dan ook regelmatig te zien. Wat wel duidelijk werd in deze wedstrijd, was dat we redelijk breed kunnen scoren en dat een eventuele off-day door iemand anders kan worden ingevuld. Om kwart voor twee stapte we dan ook als winnaar van het veld met een 20-24 overwinning. De champagne komt dichterbij.
En dan? Dan komt SUPER SUNDAY eraan. Wat is een super sunday? Even in de geschiedenis duiken. Vroeger speelde de meeste teams op één dag hun thuiswedstrijden. De andere week waren er dan ook praktisch geen wedstrijden. Tijdens deze super syntaxis waren vanaf 10/11 uur wedstrijden tot een uur of vier. Meestal was de wedstrijd van de heren om 14.15 uur de laatste wedstrijd. Hiervoor speelden de dames hun wedstrijd om 13.00 uur, aangevuld met een aantal jeugdwedstrijden. Het was de hele dag een drukte van jewelste in de sporthal, familiereünies werden dan ook wel ik de europa hal gehouden.
Helaas speelt dames 1 aanstaande Zondag een uitwedstrijd tegen VZV 3 om vijf voor twaalf. Dan is het thuisprogramma al aangevangen.
Aanstaande Zondag zijn er “slechts” zes wedstrijden te zien. Om 11 uur bijten de Heren C jeugd het spits af. Om 11.45 uur is dames twee aan de beurt. Beide wedstrijden worden overigens gespeeld tegen De Blinkert uit Haarlem. Om 13.00 mogen de heren het strijdtoneel opkomen. Hun kampioenswedstrijd tegen Tornado staat dan geprogrammeerd. Tijdens deze wedstrijd komen de dames terug van hun wedstrijd. Ze zouden dan de eerste kampioen van dit jaar kunnen zijn. In het WIS heb ik echter vernomen dat het feestje wordt uitgesteld tot 22 maart. Vooral de coach blijkt hier een iniator in geweest te zijn. De heren hopen de champagne om ongeveer kwart over twee te kunnen ontkurken. De vloer moet daarna snel schoongemaakt worden voor de wedstrijd van de dames A jeugd. Ook zij kunnen het kampioenschap naar zich toetrekken in deze wedstrijd. Zij hebben aan een punt voldoende, maar de verwachting is dat zij er tegen ZAP een show van zullen maken.
Last but not least komen om 16.30 uur de matadoren van de heren B-jeugd het veld in. Ook zij hebben aan een puntje genoeg om de jip en janneke champagne te mogen openen. SUPER SUNDAY zal dan naar alle waarschijnlijkheid vier kampioenen opleveren en daar mogen we met z’n allen heel trots op zijn.
Wij van Heren 1 hopen in ieder geval op veel publiek en veel bekende gezichten, maar dat geldt ook voor de andere teams.
 
door Paul Radsma